Verbum

публіка, ✂, ж., зб.

1. Людзі, якія знаходзяцца дзе-н. у якасці гледачоў, слухачоў, наведвальнікаў і пад., а таксама ўвогуле — людзі, грамадства.

   • Тэатральная п.
   • Чытацкая п.
   • На публіку (гаварыць, рабіць і пад.: напаказ; разм. неадабр.).

2. Грамадства або асобныя людзі, аб’яднаныя па якіх-н. агульных прыметах (разм. м. або неадабр.).

   • Няварта вадзіцца з такой публікай.

публікаваць, ✂; незак.

Аб’яўляць для агульнага ведама праз друк.

• П. матэрыялы з’езда.

|| зак. апублікаваць, ✂.

|| наз. апублікаванне, ✂.

|| наз. публікацыя, ✂ і публікаванне, ✂.

публікацыя, ✂, ж.

1. гл. публікаваць.

2. Тое, што апублікавана, надрукавана.

   • Газетная п.

публіцыст, ✂, м.

Пісьменнік, які займаецца публіцыстычнай дзейнасцю.

|| ж. публіцыстка, ✂.

|| прым. публіцысцкі, ✂.

публіцыстыка, ✂, ж.

Літаратура па грамадска-палітычных пытаннях сучаснасці.

|| прым. публіцыстычны, ✂.

публічны, ✂.

1. Які ажыццяўляецца ў прысутнасці публікі, адкрыты.

   • Публічнае выступленне.
   • Публічна (прысл.) заявіць.

2. Прызначаны для шырокага наведвання, агляду і пад.

   • Публічная бібліятэка.
   • Публічная выстаўка.

◊

• Публічны дом — памяшканне, дзе прастытуткі прымаюць наведвальнікаў.