Verbum

растаропны, ✂.

Кемлівы ў справах; упраўны.

• Р. чалавек.

|| наз. растаропнасць, ✂.

растаўсцелы, ✂ і растлусцелы, ✂.

Які растаўсцеў; распаўнелы, тоўсты.

|| наз. растаўсцеласць, ✂ і растлусцеласць, ✂.

растаўсцець, ✂ і растлусцець, ✂; зак.

Стаць тоўстым; распаўнець.

• Пад старасць дзед растаўсцеў.

растаць, ✂; зак.

1. Перайсці ў вадкі стан пад уздзеяннем цяпла.

   • Снег растаў.

2. Адтаяць, перастаць быць падмёрзлым.

   • Дарога растала.

3. перан. Паступова знікнуць; разысціся, рассеяцца.

   • Тукі песні расталі ў далечыні.
   • Туман растаў.

4. перан. Прыйсці ў замілаванне; расчуліцца, памякчэць.

   • Р. ад пахвалы.

|| незак. раставаць, ✂.

|| наз. раставанне, ✂.

растачыць​¹, ✂; зак. (спец.).

Расшырыць, апрацаваць разцом.

• Р. адтуліну

|| незак. расточваць, ✂.

|| наз. расточванне, ✂ і расточка, ✂.

|| прым. расточны, ✂.

• Р. станок.

растачыць​², ✂; зак.

Згрызці, праесці, патачыць у многіх месцах.

• Шашаль растачыў сцяну.

|| незак. расточваць, ✂.

|| наз. расточванне, ✂.

растачыць​³, ✂; зак.

Прытачыўшы, зрабіць шырэйшым.

• Р. спадніцу.

|| незак. расточваць, ✂.

|| наз. расточванне, ✂ і расточка, ✂.

растваральнік, ✂, м.

Рэчыва, здольнае раствараць у сабе іншае рэчыва.

растваральны, ✂.

Які здольны растварацца ў вадкасці.

|| наз. растваральнасць, ✂.

растварыцца, ✂; зак.

Утварыць у злучэнні з вадкасцю аднародную сумесь.

|| незак. растварацца, ✂.