Verbum

улажыць, ✂; зак.

1. Палажыць, змясціць унутр.

   • У. кнігу ў партфель.
   • У. душу ў любімую справу (перан.).

2. Змясціць у якое-н. прадпрыемства (сродкі, грошы).

   • У. сродкі ў будаўніцтва дарогі.

3. Надаць каму-н. ляжачае становішча, прымусіць легчы.

   • У. хворага ў пасцель.

4. перан. Тое, што і забіць (у 1 знач.; разм.).

   • У. на месцы з аўтамата.

5. Зрабіць укладку (валасоў).

   • У. валасы.

|| незак. укладаць, ✂ і укладваць, ✂.

|| наз. укладанне, ✂, укладванне, ✂ і укладка, ✂.

улажэнне, ✂, н.

1. Дадатковая рэч (звычайна каштоўная), уложаная ўнутр чаго-н.

   • Пакет з улажэннем.

2. Калісьці: звод, збор законаў, пастаноў.

   • У. аб пакараннях.
   • Саборнае ў. 1649 года.

улазіны, ✂, н. (разм.).

Уходзіны, наваселле.

уламацца, ✂; зак. (разм.).

Праламацца пад уздзеяннем цяжару.

• Дах уламаўся.

|| незак. уломлівацца, ✂ і уломвацца, ✂.

уламаць, ✂; зак. (разм.).

1. Праламаць, зрабіць пралом.

   • У. страху.

2. Ломячы, аддзяліць, адламаць.

   • У. хлеба.

3. перан. Пераканаць, угаварыць з цяжкасцю.

   • Ледзь уламалі ўпартага.

|| незак. уломліваць, ✂ і уломваць, ✂.

|| наз. уломліванне, ✂ і уломванне, ✂.

улан, ✂, м.

У арміі царскай Расіі і некаторых замежных арміях: ваенны з часцей лёгкай кавалерыі (першапач. ўзброеных пікамі).

• Эскадрон уланаў.

|| прым. уланскі, ✂.

уласкавіць, ✂; зак.

Зрабіць ласкавым, лагодным.

|| незак. уласкаўляць, ✂.

|| наз. уласкаўленне, ✂.

уласна, часц.

1. у знач. пабочн.

   , са словам «кажучы» або без яго. Па сутнасці, на самай справе.
   • Я, у. кажучы, не чакаў такога.

2. часц. Ва ўласным разуменні слова.

   • За тэкстам літаратурнага сцэнарыя пачалася ў. рэжысёрская работа.

уласнаручны, ✂.

Напісаны ўласнай рукой.

• У. подпіс.

уласнасць, ✂, ж.

1. Маёмасць, якая належыць каму-н.

   • Дзяржаўная ў.

2. Прыналежнасць каго-, чаго-н. каму-, чаму-н. з правам распараджэння.

   • Прыватная ў. на зямлю.
   • Набыць што-н. ва ў.
   • Права ўласнасці.