Verbum

карцёжнік, ✂, м. (разм.).

Заўзяты ігрок у карты.

|| ж. карцёжніца, ✂.

|| прым. карцёжніцкі, ✂.

карціна, ✂, ж.

1. Твор жывапісу, выкананы фарбамі.

   • Карціны мастак М.Савіцкага.

2. Тое, што можна бачыць, уяўляць у канкрэтных вобразах.

   • Карціны прыроды.

3. Адлюстраванне чаго-н. у літаратурным творы.

   • К. бітвы.
   • К. жыцця сялян.

4. Агульны стан, выгляд чаго-н.

   • Клінічная к. захворвання.

5. Частка акта ў драматычным творы, якая патрабуе самастойнай дэкарацыі.

   • Другая к. першага акта.

6. Кінакарціна кінафільм (разм.).

   • У кінатэатры ідзе новая к.

|| памянш. карцінка, ✂.

|| прым. карцінны, ✂.

• Карцінная галерэя.

карцінны, ✂.

1. гл. карціна.

2. перан. Вобразны, выразны, які стварае ўражанне сваёй знешняй прыгажосцю.

   • Карцінная поза.

|| наз. карціннасць, ✂.

карцэр, ✂, м.

Памяшканне для часовага адзіночнага зняволення (напр. у турмах, канцлагерах і інш.).

|| прым. карцэрны, ✂.

• К. рэжым.

карчаваць, ✂; незак.

Выкопваць з карэннем.

• К. пні.

|| наз. карчаванне, ✂.

|| прым. карчавальны, ✂.

• Карчавальная машына.

карчага​¹, ✂, ж. (разм.).

Пень, вывернуты з карэннем, корч.

|| памянш. карчажка, ✂.

карчага​², ✂, ж.

1. Вялікая, звычайна з гліны пасудзіна, якая выкарыстоўвалася для трымання він і інш. (уст.).

2. Гляк для мазі.

   • Наліць у карчагу дзёгцю.

|| прым. карчажны, ✂.

карчак, ✂, м. (разм.).

Вывернуты з зямлі корч.

• Выцяў нагу аб к.

карчакаваты, ✂.

1. З вялікай колькасцю карчоў, карчысты (разм.).

   • Карчакаватая дарога.

2. Пра чалавека, яго постаць: каржакаваты (абл.).

   • Тоўсты, к. дзядзька сядзеў на ганку.

|| наз. карчакаватасць, ✂.

карчанець, ✂; незак. (разм.).

Моцна азябшы, траціць адчувальнасць.

• Ногі карчанеюць на холадзе.

|| зак. закарчанець, ✂ і скарчанець, ✂.