Verbum

каўбаса, ✂ і кілбаса, ✂, ж.

Прадукт харчавання з асоба прыгатаванага фаршу ў кішачнай або штучнай абалонцы.

• Вараная, вэнджаная к.

|| прым. каўбасны, ✂ і кілбасны, ✂.

• Каўбасныя вырабы.

каўбаснік, ✂ і кілбаснік, ✂, м.

Той, хто вырабляе або прадае каўбасу,

|| ж. каўбасніца, ✂ і кілбасніца, ✂.

каўбой, ✂, м.

На паўночнаамерыканскім захадзе: конны пастух, які аб’язджае статкі вярхом.

|| прым. каўбойскі, ✂.

• К. фільм.

каўбойка, ✂, ж.

Верхняя мужчынская клятчастая сарочка асобага крою з адкладным каўняром.

каўказец, ✂, м.

Ураджэнец Каўказа.

|| ж. каўказка, ✂.

|| прым. каўказскі, ✂.

каўнер, ✂, м.

Верхняя, часцей прышыўная частка адзення, што прылягае да шыі.

• Прышыць к.

|| памянш. каўнерык, ✂.

|| прым. каўняровы, ✂.

каўпак, ✂, м.

1. Галаўны ўбор конусападобнай, авальнай або іншай формы.

   • К. повара.

2. Накрыўка такой формы над чым-н.

   • Шкляны к.

|| памянш. каўпачок, ✂.

|| прым. каўпачны, ✂ і каўпаковы, ✂.

• Каўпаковая печ (тэхнічная печ з награвальным і засцерагальным каўпаком).

каўстык, ✂, м.

Тэхнічны едкі натр.

|| прым. каўстычны, ✂.

• Каўстычная сода.

каўтануць, ✂ і каўтнуць, ✂; зак. і аднакр. (абл.).

Глынуць.

• К. свежага паветра.

|| незак. каўтаць, ✂.

каўтун, ✂, м.

1. Хвароба скуры на галаве, пры якой валасы зблытваюцца і зліпаюцца ў камяк.

   • К. марудна вылечваецца.
   • К. і ў коней бывае.

2. мн. -оў. Валасы (разм. пагард.).

   • Прычашы свае каўтуны.

|| прым. каўтунны, ✂.