Verbum

клаака, ✂, ж.

1. Падземны канал для сцёку нечыстот.

2. перан. Пра вельмі нізкае і бруднае ў маральных адносінах асяроддзе.

3. Вывадная адтуліна, агульная для кішэчніка і мочапалавых органаў (у земнаводных, паўзуноў, птушак, некаторых рыб і аднапраходных млекакормячых; спец.).

|| прым. клаакальны, ✂ і клаачны, ✂.

клабук, ✂, м.

Высокі галаўны ўбор з пакрывалам, які носяць праваслаўныя манахі.

клавесін, ✂, м.

Даўнейшы клавішна-струнны музычны інструмент, падобны на фартэпіяна.

|| прым. клавесінны, ✂.

клавікорды, ✂.

Даўнейшы ўдарны клавішны музычны інструмент.

|| прым. клавікордны, ✂.

клавіш, ✂, м. і клавіша, ✂, ж.

Пласцінка, удар па якой, націсканне на якую прыводзіць у рух рычагі механізма (раяля, баяна, тэлефоннага апарата, пішучай машынкі і пад.).

|| прым. клавішны, ✂.

• Клавішныя інструменты.

клавіятура, ✂, ж.

Сістэма клавішаў.

• К. раяля.
• К. пішучай машынкі.

|| прым. клавіятурны, ✂.

кладаўшчык, ✂, м.

Работнік склада.

|| ж. кладаўшчыца, ✂.

|| прым. кладаўшчыцкі, ✂.

кладка, ✂, ж.

1. гл. класці.

2. Частка якой-н. пабудовы — тое, што зложана з цэглы, каменю (спец.).

   • Старажытная к.

3. Дошка, жэрдкі або некалькі пален, прыстасаваныя для пераходу цераз рэчку, канаву, гразкае месца і пад., а таксама невялікі драўляны памост на беразе рэчкі для паласкання бялізны, чэрпання вады.

◊

• Кладка яец — адкладванне яец насякомымі, птушкамі.

кладоўка, ✂, ж.

Памяшканне для захавання прадуктаў харчавання, садавіны, гародніны і пад.

клады, ✂ (абл.).

Могілкі.