Verbum

ключ​¹, ✂, м.

1. Металічная прылада для адмыкання і замыкання замка.

   • К. ад клеці.

2. Прылада для завінчвання і адвінчвання гаек, адкаркоўвання чаго-н., для заводкі чаго-н. і пад.

   • Гаечны к.
   • К. для механічнай цацкі.
   • К. для цымбалаў (для нацягвання струн).

3. перан. Тое, што служыць для разгадкі, разумення каго-, чаго-н., для авалодання чым-н.

   • К. шыфру.

|| памянш. ключык, ✂.

|| прым. ключавы, ✂.

ключ​², ✂, м. (спец.).

Знак у пачатку нотнага радка, які вызначае вышыню нот.

• Басовы к.
• Скрыпічны к.

ключ​³, ✂, м.

Чарада птушак (гусей, жураўлёў і пад.) у палёце.

• К. гусей узяў кірунак на поўдзень.

ключ​⁴, ✂, м. (спец.).

Верхні камень, якім заканчваецца арка, скляпенне.

|| прым. ключавы, ✂.

ключавы, ✂.

1. гл. ключ ​¹.

2. перан. Найбольш значны, важны ў ваенных ці эканамічных адносінах.

   • Ключавыя праблемы народнай гаспадаркі.
   • Ключавыя пазіцыі войск.

ключнік, ✂, м.

Даўней: слуга ў панскім маёнтку, у распараджэнні якога знаходзіліся прадукты харчавання і ключы ад месц іх захоўвання.

|| ж. ключніца, ✂.

ключыкі, ✂.

Тое, што і першацвет.

ключыца, ✂, ж.

Парная трубчастая косць плечавога пояса чалавека і хрыбетных жывёл, якая злучае лапатку з грудной косцю.

|| прым. ключычны, ✂.

клюшка, ✂, ж.

Спартыўны снарад у выглядзе палкі з загнутым канцом для гульні ў хакей, гольф.

|| прым. клюшачны, ✂.

клюшня, ✂, ж.

Канечная частка ножкі рака і ракападобных, якая нагадвае клешчы.

|| прым. клюшневы, ✂.