Verbum

кнехт, ✂, м. (спец.).

Тумба на палубе судна або на прыстані для замацавання троса, каната.

кніга​¹, ✂, ж.

1. Друкаванае (даўней таксама рукапіснае) выданне ў выглядзе пераплеценых разам лістоў паперы з якім-н. тэкстам.

   • К. вершаў.
   • К. апавяданняў.

2. Сшытыя разам чыстыя або разлінееныя лісты паперы для якіх-н. запісаў.

   • К. запісаў актаў грамадзянскага стану.
   • К. водгукаў.

3. Адна з некалькіх вялікіх частак літаратурнага твора.

   • Раман у трох кнігах.

|| памянш. кніжачка, ✂, кніжка, ✂ і кніжыца, ✂.

|| прым. кніжны, ✂.

• К. кіёск.
• Кніжная палата.

кніга​², ✂, ж.

Тое, што і кніжка.

кніга...

Першая частка складаных слоў са знач.:

1. які мае адносіны да кніг 1 (у 1 знач.), напр. кнігавыдавец, кнігавыдавецтва, кнігавыдача, кнігагандаль;
2. які мае адносіны да кніг (у 2 знач.), напр. кнігавядзенне (у бухгалтэрыі).

кнігавыдавецтва, ✂, н.

Кніжнае выдавецтва.

|| прым. кнігавыдавецкі, ✂.

кнігагандаль, ✂, м.

Гандаль кнігамі.

|| прым. кнігагандлёвы, ✂.

• Кнігагандлёвыя арганізацыі.

кнігадрукаванне, ✂, н.

Друкаванне і выданне кніг.

|| прым. кнігадрукавальны, ✂.

кнігазнаўства, ✂, н.

Навука аб кнізе і кніжнай справе, аб працэсах стварэння, распаўсюджвання і выкарыстання твораў пісьменнасці і друку ў грамадстве.

|| прым. кнігазнаўчы, ✂.

кнігалюб, ✂, м.

Любіцель і знавец кніг.

|| прым. кнігалюбскі, ✂.

кніганоша, ✂, м.; ✂, ж..

Прадавец кніг уразнос або бібліятэчны работнік, які разносіць кнігі па дамах.