Verbum

кал, ✂, м.

Змесціва кішэчніка, якое выдзяляецца пры спаражненні.

|| прым. калавы, ✂.

калабарацыяніст, ✂, м. (кніжн.).

Здраднік, які супрацоўнічае з ворагамі сваёй радзімы, свайго народа.

• Калабарацыяністы часоў другой сусветнай вайны.

|| прым. калабарацыянісцкі, ✂.

калаж, ✂, м.

У выяўленчым мастацтве: наклейванне на якую-н. аснову матэрыялаў другой фактуры, другога колеру; сам твор, выкананы такім чынам.

каламажка, ✂, ж.

Лёгкая выязная павозка на рысорах.

|| прым. каламажачны, ✂.

каламазь, ✂, ж.

Калёсная мазь з дзёгцю, смалы і солі.

каламбур, ✂, м.

Жарт, заснаваны на камічным выкарыстанні блізкіх па гучанню, але розных па значэнню слоў, гульня слоў.

|| прым. каламбурны, ✂.

каламбурыст, ✂, м.

Той, хто любіць каламбурыць.

каламбурыць, ✂; незак.

Гаварыць каламбуры.

|| зак. скаламбурыць, ✂.

каламеса, ✂, ж. (разм.).

Негустая сумесь чаго-н., месіва.

каламута, ✂, ж.

Тое, што і каламуць.