Verbum

качаваць, ✂; незак.

Весці неаседлы спосаб жыцця, пераязджаць з месца на месца; вандраваць.

|| наз. качаванне, ✂.

качавы, ✂.

Які не мае аселасці, пераходзіць з месца на месца са сваёй маёмасцю; вандроўны; проціл. аселы.

• Качавыя плямёны.

качагар, ✂, м.

Рабочы, які абслугоўвае топкі паравых катлоў.

|| прым. качагарскі, ✂.

качагарка, ✂, ж.

Памяшканне, дзе знаходзяцца топкі паравых катлоў.

|| прым. качагарны, ✂.

качалка​¹, ✂, ж.

Крэсла на падстаўках, на якіх яно качаецца.

качалка​², ✂, ж.

1. Драўляны валік для раскачвання цеста або разгладжвання бялізны качаннем.

2. мн. Станок для разгладжвання, качання бялізны.

качан, ✂, м.

Плод капусты: шчыльна звітыя ў галоўку капусныя лісты.

|| прым. качанны, ✂ і качановы, ✂.

качаня, ✂ і качанё, ✂, н.

Птушаня качкі.

качар, ✂, м.

Самец качкі.

|| прым. качаравы, ✂.

качарга, ✂, ж.

Тоўсты жалезны прут, сагнуты на канцы, для перамешвання паліва ў печы, выграбання попелу.

|| памянш. качарэжка, ✂.

|| прым. качарговы, ✂.