Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

утаргаваць, ✂; зак.

Набыць якую-н. суму грошай ад продажу чаго-н., выручыць.

  • У. многа грошай.

|| незак. утаргоўваць, ✂.

утаропіцца, ✂; зак.

Не зводзячы вачэй, углядзецца ў каго-, што-н.; стаць пільным, накіраваным (пра вочы, позірк).

  • Чаго ты ў мяне ўтаропіўся?
  • Яго позірк утаропіўся ўдаль.

|| незак. утароплівацца, ✂.

утаропіць, ✂; зак.

Уставіць вочы, позірк на каго-, што-н.

  • У. вочы ў падлогу.

|| незак. утаропліваць, ✂.

утачыцца​1, ✂; зак.

Сточваючыся, зрабіцца вузейшым (пра лязо).

|| незак. уточвацца, ✂.

утачыцца​2, ✂; зак.

Точачы, пранікнуць унутр ці ў глыбіню чаго-н.

  • Крот утачыўся ў зямлю.

|| незак. уточвацца, ✂.

утачыць​1, ✂; зак.

Сточваючы, звузіць шырыню (ляза).

|| незак. уточваць, ✂.

|| наз. уточка, ✂ і уточванне, ✂.

утачыць​2, ✂; зак.

Шыючы, уставіць кавалак матэрыі.

  • У. клін у рукаў.

|| незак. уточваць, ✂.