Verbum

анлайнавы слоўнік

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я

б в г д е ж з й к л м н п р с т ф х ц ч ш ю я

а в е і л о р у

укрыўдзіць, ✂; зак.

Моцна пакрыўдзіць.

Хто ўкрыўдзіў малога?

укрыцце, ✂, н.

Месца, збудаванне, якое ўкрывае, абараняе ад каго-, чаго-н.

Страляць з укрыцця.
У. ад зенітнага агню.

укрыць, ✂; зак.

Закрыць з усіх бакоў.
- У машыну брызентам.
Запоўніць, засеяць чым-н. па паверхні, распаўсюдзіцца па ёй.
- Цвіль укрыла сцены.
- Чырвань укрыла шчокі.
Схаваць, засцерагчы ад каго-, чаго-н.
- Ноч укрыла партызан ад ворага.
- У. злачынца.
- У. маёмасць ад аблажэння падаткам (перан. утаіць).

|| незак. укрываць, ✂.

|| звар. укрыцца, ✂.

|| незак. укрывацца, ✂.

|| наз. укрыццё, ✂.

укрышыць, ✂; зак.

Накрышыць чаго-н. у што-н.

У цыбулі ў салату.