Verbum

пеніць, ✂; незак.

Рабіць пеністым.

• Вецер пеніў хвалі.

|| зак. успеніць, ✂.

пенка​¹, ✂, ж.

Плеўка, якая ўтвараецца на некаторых вадкасцях пры іх астыванні.

• Здымаць пенкі (таксама перан. браць сабе лепшае).

|| памянш. пеначка, ✂.

пенка​², ✂, ж.

Лёгкі порысты вогнетрывалы матэрыял, які ўжыв., напр., для вырабу люлек для курэння.

• Марская н.

|| прым. пенкавы, ✂.

• Пенкавая люлька.

пенны, ✂.

1. гл. пена.

2. Пакрыты пенай, пеністы або напоўнены вадкасцю з вялікай пенай.

   • Пенная вада.
   • П. вогнетушыцель.

пенс, ✂, м.

Дробная англійская манета, пені.

пенсія, ✂, ж.

Грашовае забеспячэнне за выслугу гадоў, па інваліднасці, непрацаздольнасці і пад.

• Выйсці на пенсію.

|| прым. пенсіённы, ✂.

• П. ўзрост (па дасягненню якога належыць пенсія).

пенсіянер, ✂, м.

Чалавек, які атрымлівае пенсію.

• Персанальны п.

|| ж. пенсіянерка, ✂.

|| прым. пенсіянерскі, ✂.

пенснэ, нескл., н.

Акуляры, якія не маюць завушнікаў і трымаюцца на пераноссі пры дапамозе спружынкі.

пень, ✂, м.

1. Астатак спілаванага, ссечанага ці зламанага дрэва, які тырчыць з зямлі.

   • Карчаваць пні.
   • Быць на пні (быць не зрэзаным — пра лес, збожжа).
   • Стаіць як п. (перан. нерухома, нічога не разумеючы; разм.).

2. Адно дрэва будаўнічага матэрыялу.

   • Купіць сорак пнёў лесу.

3. перан. Пра бесталковага, абыякавага да ўсяго чалавека (разм. пагард.).

   • Што гэты п. тут можа зразумець?

|| памянш. пянёк, ✂.

|| прым. пянёчны, ✂ і пнёвы, ✂.

пеньюар, ✂, м.

1. У цырульнях: накідка з белай тканіны, якой накрываюць плечы кліентаў пры стрыжцы. (спец).

2. Лёгкі жаночы ранішні капот.

|| прым. пеньюарны, ✂.