Verbum

манаплан, ✂, м.

Самалёт, які мае адно крыло, размешчанае з двух бакоў фюзеляжа.

|| прым. манапланны, ✂.

манаполія, ✂, ж.

1. Выключнае права на вытворчасць або продаж чаго-н., а таксама выключнае права карыстання чым-н.

   • Дзяржаўная м.

2. Буйное капіталістычнае аб’яднанне, якое ўзнікла на падставе канцэнтрацыі вытворчасці і капіталу з мэтай панавання ў пэўнай галіне гаспадаркі і атрымання найбольшага прыбытку.

|| прым. манапалістычны, ✂ і манапольны, ✂.

• Манапалістычны капітал.
• Манапольнае права.

манарх, ✂, м.

Асоба, якая ўзначальвае манархію (цар, кароль, імператар і інш.)

|| ж. манархіня, ✂.

|| прым. манаршы, ✂.

• Манаршая ўлада.

манархізм, ✂, м.

Палітычны напрамак, які прызнае манархію адзінай формай дзяржаўнай ўлады.

|| прым. манархісцкі, ✂.

манархіст, ✂, м.

Прыхільнік манархізму.

|| ж. манархістка, ✂.

|| прым. манархісцкі, ✂.

манархія, ✂, ж.

Форма кіравання, пры якой вярхоўная ўлада належыць адной асобе-манарху, а таксама дзяржава з такой формай кіравання.

○

• Абсалютная манархія — у якой уся ўлада належыць толькі манарху.

• Канстытуцыйная манархія — форма дзяржаўнага ладу, пры якім улада манарха абмежавана канстытуцыяй.

• Саслоўная манархія — форма феадальнай дзяржавы, пры якой улада манарха спалучалася з органамі саслоўнага прадстаўніцтва дваран, духавенства і гараджан.

|| прым. манархічны, ✂.

манарэйка, ✂, ж.

Падвесны аднарэйкавы чыгуначны пуць.

|| прым. манарэйкавы, ✂.

• Манарэйкавая дарога.

манастыр, ✂, м.

1. Рэлігійная абшчына манахаў або манашак, якая ўтварае царкоўна-гаспадарчую арганізацыю.

   • Мужчынскі м.
   • Жаночы м.

2. Тэрыторыя, царква і жылыя памяшканні такой абшчыны.

◊

• Падвесці пад манастыр каго (разм.) — паставіць у вельмі непрыемнае становішча або падвесці пад спагнанне.

|| прым. манастырскі, ✂.

манаткі, ✂, н. (разм.).

Дробныя рэчы, пажыткі.

• Збіраць свае м.

манатонны, ✂.

Вельмі аднастайны па тону, інтанацыі.

• М. голас.

|| наз. манатоннасць, ✂.