Verbum

бала́ка, ✂, м.; ✂, ж., ✂ (разм.).

Вясёлы гаварун, жартаўнік.

• Гэта быў адменны весялун і б.

балала́ечнік, ✂, м.

Музыкант, які іграе на балалайцы, або майстар, што робіць балалайкі.

балала́йка, ✂, ж.

Народны трохструнны музычны інструмент з корпусам трохвугольнай формы.

|| прым. балалаечны, ✂.

• Б. аркестр.

баламу́т, ✂, м. (разм.).

1. Чалавек, які ўносіць неспакой, беспарадак.

   • Паводзіны баламута.

2. Спакуснік, інтрыган.

   • Звязалася з гэтым баламутам.

|| ж. баламутка, ✂.

|| прым. баламутны, ✂.

баламу́ціць, ✂; незак. (разм.).

1. Выклікаць неспакой сярод каго-н., уносіць разлад, неразбярыху.

   • Б. народ.

2. Спакушаць, зачароўваць.

   • Ах, дзяўчаты, хопіць вам б. хлопца!

◊

• Баламуціць светам (разм. неадабр.) — выклікаць непакой, нездавальненне.

|| зак. узбаламуціць, ✂ і забаламуціць, ✂.

баланда́, ✂, ж. (разм.).

Посная рэдкая поліўка.

• Палонных кармілі баландой.

бала́нс​¹, ✂, м.

1. Раўнавага, ураўнаважванне.

   • Пачуццё балансу.

2. Сістэма паказчыкаў, якія характарызуюць даходы, расходы, фінансавыя вынікі прадпрыемстваў, а таксама ведамасць з такім падрахункам.

   • Квартальны б.

3. Суадносіны ўзаемна звязаных паказчыкаў якой-н. дзейнасці, працэсу.

   • Б. народнай гаспадаркі.

|| прым. балансавы, ✂.

бала́нс​², ✂, м.

1. зб. Ачышчаныя ад кары бярвёны аднолькавай даўжыні, якія ідуць на выраб цэлюлозы (спецыяльны тэрмін).

   • Адвесці б. на ваганетцы ў цэх.

2. На чыгунцы — перакідная прылада для перацягвання рэек.

   • Перакінуць б.

|| прым. балансавы, ✂.

• Балансавая драўніна.

балансава́ць, ✂; незак.

1. Захоўваць пры няўстойлівым становішчы раўнавагу пры дапамозе рухаў цела.

   • Б. на канаце.

2. Падводзіць баланс (у 2 знач. і спец.).

3. Прыводзіць у адпаведныя суадносіны ўзаемазвязаныя часткі чаго-н. (спец.).

4. Ураўнаважваць вярчальныя дэталі машын; механізмаў.

|| зак. збалансаваць, ✂.

|| наз. балансаванне, ✂.

|| прым. балансавы, ✂.

балансёр, ✂, м.

Цыркавы артыст, які балансуе на канаце.

|| ж. балансёрка, ✂.

|| прым. балансёрскі, ✂.