Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аезілоруыэюя
абвгдеёжзйклмнпрстуўхцчшя

бае́ц, ✂, м.

  1. Удзельнік баёў; воін.

    • Бясстрашны б.

  2. Радавы ваеннаслужачы, салдат.

    • Б. нацыянальнай арміі.

|| прым. байцоўскі, ✂.

ба́ечнік, ✂, м.

Той, хто расказвае байкі.

  • Слухаць баечніка.

|| ж. баечніца, ✂.

|| прым. баечны, ✂.

  • Баечная мараль.