сёмы, -ая, -ае.
1. гл. сем.
2. ж. Які атрымліваецца пры дзяленні на сем.
Сёмая частка.
3. у знач. наз. сёмая, -ай, ж. Сёмая частка чаго-н.
Адна сёмая.
сёння, прысл.
1. У гэты дзень.
С. паеду ў Полацк.
2. перан. Цяпер.
С. студэнт, а заўтра настаўнік.
3. у знач. наз., нескл., н. Цяперашні дзень.
На с. ўзяла білеты ў кіно.
На с. (перан.: у дадзены момант). Наша с. (перан.: цяперашняе жыццё).
◊
Не сёння, дык заўтра; не сягоння — заўтра (разм.) — вельмі хутка, у бліжэйшы час.
|| прым. сённяшні і сяго́нняшні, -яя, -яе.
На с. дзень (на сёння).
◊
Жыць сённяшнім днём — не думаючы пра будучае.
сёрбаць, -аю, -аеш, -ае; незак., што і без дап.
1. Есці вадкую страву або піць, прысмоктваючы.
С. зацірку.
2. Піць невялікімі глыткамі час ад часу.
Гаворачы, госць з апетытам сёрбаў кампот.
|| зак. вы́сербаць, -аю, -аеш, -ае; -аны.
|| аднакр. сербану́ць, -ну́, -не́ш, -не́; -нём, -няце́, -ну́ць; -ні́ і сёрбнуць, -ну, -неш, -не; -ні (разм.).
|| наз. сёрбанне, -я, н.
сёрбнуць, -ну, -неш, -не; -ні; зак. (разм.).
1. гл. сёрбаць.
2. Тое, што і сербануць (у 2 знач.).
сібары́т, -а, М -ры́це, мн. -ы, -аў, м. (кніжн.).
Распешчаны, раздураны раскошаю чалавек.
|| ж. сібары́тка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так.
|| прым. сібары́цкі, -ая, -ае.
сібары́тнічаць, -аю, -аеш, -ае; незак. (кніжн.).
Весці жыццё, уласцівае сібарыту.
сібары́цтва, -а, н. (кніжн.).
Паводзіны сібарыта.
сібе́рны, -ая, -ае (разм.)
1. Жорсткі, бязлітасны.
С. чалавек.
2. Вельмі моцны, рэзкі, люты (пра вецер, мароз і пад.).
С. вецер.
сібіра́к, -а́, мн. -і́, -о́ў, м.
Жыхар або ўраджэнец Сібіры.
|| ж. сібіра́чка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак.
|| прым. сібіра́цкі, -ая, -ае.