Verbum

сейсмагра́фія, -і, ж.

Запіс ваганняў зямной паверхні сейсмографам.

|| прым. сейсмаграфі́чны, -ая, -ае.

Сейсмаграфічная станцыя.

сейсмало́гія, -і, ж.

Раздзел геафізікі, які вывучае ваганні зямной паверхні.

|| прым. сейсмалагі́чны, -ая, -ае.

сейсмі́чны, -ая, -ае.

Які мае адносіны да ваганняў зямной паверхні, да землетрасенняў.

Сейсмічныя хвалі.

Сейсмічныя з’явы.

Сейсмічная станцыя.

Сейсмічная разведка (вывучэнне будовы зямной кары шляхам назірання за штучна ўзбуджальнымі пругкімі хвалямі).

сейсмо́граф, -а, мн. -ы, -аў, м.

Прыбор для запісу ваганняў зямной паверхні ў час землетрасенняў або пры выбухах.

сейсмо́лаг, -а, мн. -і, -аў, м.

Спецыяліст у галіне сейсмалогіі.

сейф, -а, мн. -ы, -аў, м.

Незгаральная металічная шафа для захоўвання каштоўных папер, дакументаў і пад.

|| прым. се́йфавы, -ая, -ае.

се́канс, -а, мн. -ы, -аў, м.

У трыганаметрыі: функцыя вугла, у прамавугольным трохвугольніку роўная адносінам гіпатэнузы да катэта, які прылягае да гэтага вугла.

секану́ць гл. сячы.

сека́тар, -а, мн. -ы, -аў, м.

Вялікія садовыя нажніцы, якімі абразаюць галінкі дрэў і кустоў, наразаюць чаранкі.

|| прым. сека́тарны, -ая, -ае.

секве́стр, -у, мн. -ы, -аў, м. (кніжн.).

У цывільным праве: забарона карыстання якой-н. маёмасцю, якая накладаецца органамі ўлады.

Накласці с.