Verbum

счэ́пліваць гл. счапіць.

счэ́пны, -ая, -ае.

1. гл. счапіць.

2. Такі, які счапляецца, які можна счапіць.

Счэпнае прыстасаванне.

счэ́пшчык, -а, мн. -і, -аў, м. (спец.).

Рабочы, які счэплівае вагоны.

|| ж. счэ́пшчыца, -ы, мн. -ы, -шчыц.

счэ́рчваць гл. счарціць.

счэ́сванне¹ гл. счасаць¹.

счэ́сванне² гл. счасаць².

счэ́свацца¹ гл. счасацца¹.

счэ́свацца² гл. счасацца².

счэ́сваць¹ гл. счасаць¹.

счэ́сваць² гл. счасаць².