Verbum

сцэнары́ст, -а, М -сце, мн. -ы, -аў, м.

Аўтар сцэнарыя (кінафільма, свята, фестывалю і пад.).

|| ж. сцэнары́стка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так, ж.

|| прым. сцэнары́сцкі, -ая, -ае.

сцэні́чны, -ая, -ае.

1. гл. сцэна.

2. Які мае патрэбныя для сцэны, тэатра якасці; прыгодны для сцэны, тэатра.

С. твор.

|| наз. сцэні́чнасць, -і, ж.

сцэно́граф, -а, мн. -ы, -аў, м.

Тэатральны мастак, спецыяліст па сцэнаграфіі.

сцю́ард, -а, М -дзе, мн. -ы, -аў, м.

Афіцыянт на марскім пасажырскім судне ці пасажырскім самалёце.

сцюардэ́са, -ы, мн. -ы, -дэ́с, ж.

Бортправадніца на самалётах.

сцюдзёны, -ая, -ае.

Вельмі халодны.

С. вецер.

сцю́жа, -ы, ж.

Моцны холад, мароз.

Студзеньская с.

сцяба́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; незак., каго (што).

Біць чым-н. гнуткім, хвастаць.

С. дубцом.

|| зак. вы́сцебаць, -аю, -аеш, -ае; -аны.

|| аднакр. сцебану́ць, -ну́, -не́ш, -не́; -нём, -няце́, -ну́ць; -ні́; -ну́ты і сцёбнуць, -ну, -неш, -не; -ні; -нуты.

|| наз. сцяба́нне, -я, н.

сцяблі́на, -ы, мн. -ы, -лі́н, ж. (разм.).

Тое, што і сцябло (у 1 знач.).

|| памянш. сцяблі́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак, ж.; прым. сцяблі́нкавы, -ая, -ае.

сцяблі́ністы, -ая, -ае.

Са сцяблом, які мае форму сцябла (у 1 знач.).