ступня́, -і́, мн. сту́пні і (з ліч. 2, 3, 4) ступні́, сту́пняў, ж.
1. Частка нагі ад шчыкалаткі ўніз.
2. Ніжняя паверхня нагі, падэшва.
стушава́цца, -шу́юся, -шу́ешся, -шу́ецца; -шу́йся; зак.
1. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Стаць стушаваным, пры дапамозе тушоўкі зрабіць пераход ад цёмнага да светлага (спец.).
Контуры малюнка стушаваліся.
2. перан. Сумецца, збянтэжыцца.
С. на экзаменах.
|| незак. стушо́ўвацца, -аюся, -аешся, -аецца і тушава́цца, -шу́юся, -шу́ешся, -шу́ецца; -шу́йся (да 2 знач.).
стушава́ць, -шу́ю, -шу́еш, -шу́е; -шу́й; -шава́ны; зак., што.
1. Тушуючы, зрабіць непрыкметным і паступовым пераход ад цёмнага да светлага колеру (спец.).
С. плоскасць.
2. перан. (разм.). Зрабіць менш прыкметным, выразным; згладзіць.
Час стушаваў гора.
|| незак. стушо́ўваць, -аю, -аеш, -ае.
|| наз. стушо́ўванне, -я, н. і стушо́ўка, -і, ДМ -шо́ўцы, ж. (да 1 знач.).
стык, -у, мн. -і, -аў, м.
Месца злучэння, сутыкнення двух канцоў, дзвюх частак чаго-н.
С. участкаў.
С. панэлей.
На стыку дзвюх эпох.
|| прым. сты́кавы, -ая, -ае.
стыкава́цца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -ку́ецца; зак. (спец.).
Цесна, шчыльна злучацца канцамі, часткамі.
Касмічныя караблі стыкаваліся на арбіце.
|| наз. стыко́ўка, -і, ДМ -ко́ўцы; мн. -і, -ко́вак, ж. і стыкава́нне, -я, н.
стыкава́ць, -ку́ю, -ку́еш, -ку́е; -ку́й; -кава́ны; зак., што (спец.).
Цесна злучыць канцамі, часткамі.
С. звёны пантоннага моста.
|| наз. стыко́ўка, -і, ДМ -ко́ўцы, мн. -і, -ко́вак, ж. і стыкава́нне, -я, н.
|| прым. стыко́вачны, -ая, -ае.