столь, -і, ж.
1. Верхняе ўнутранае пакрыццё памяшкання, процілеглае падлозе.
Пафарбаваная с.
2. Паверхня гэтага пакрыцця з боку гарышча.
Насыпаць пяску на с.
◊
Пад столь — вельмі высокі.
|| прым. сто́левы, -ая, -ае.
сто́лькі,
Р мн. сто́лькіх, займ. і сто́лькі, прысл.
1. займ. і прысл. указ. Абазначае менавіта такую колькасць чаго-н.; вызначаная колькасць.
Купілі с. кніг, колькі планавалі.
Столькіх (наз.) хлопцаў не далічыліся.
2. займ. і прысл. азнач. Так многа, у такой колькасці, так доўга.
С. працы ўкладзена.
Дзе ты быў с. часу?
3. прысл. меры і ступені. У такой ступені, настолькі, так.
С. я перахваляваўся.
сто́ма, -ы, ж.
Зморанасць ад цяжкай працы ці якога-н. занятку.
Пад вечар найшла с.
сто́млены, -ая, -ае.
Абяссілены, змораны цяжкай работай ці якім-н. заняткам.
Стомленая маці.
Стомленаму (наз.) трэба адпачыць.
|| наз. сто́мленасць, -і, ж.
стоп.
1. выкл. Ужыв. як каманда: стой, спыніся!; як загад у значэнні: хопіць, даволі, годзе!
С.!
Прыехалі.
2. у знач. нязм. наз. Назва сігналу для прыпынку транспарту.
Сігнал с.
Знак с.
сто́пар, -а, мн. -ы, -аў, м. (спец.).
Прыстасаванне для спынення, замацавання частак механізма ў якім-н. становішчы.
|| прым. сто́парны, -ая, -ае.
сто́парыцца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -рыцца; зак.
Спыняцца, затрымлівацца ў развіцці.
Работа с.
|| зак. засто́парыцца, -рыцца.
сто́парыць, -ру, -рыш, -рыць; незак., што.
1. Спыняць рух чаго-н. (спец.).
С. механізм.
2. перан. Затрымліваць, запыняць развіццё, рух чаго-н.
С. справу.
|| зак. засто́парыць, -ру, -рыш, -рыць; -раны.
сто́пка¹, -і, ДМ -пцы, мн. -і, -пак, ж.
Невялікая шклянка для спіртных напояў.
|| памянш. сто́пачка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж.
сто́пка², -і, ДМ -пцы, мн. -і, -пак, ж.
Тое, што і варыўня.