Verbum

спяка́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; незак., што (спец.).

1. Выклікаць спяканне (у 1 знач.).

2. Рабіць спяканне (у 2 знач.), агламерацыю.

спяко́та, -ы, ДМ -ко́це, ж. (разм.).

Высокая тэмпература паветра, нагрэтага сонцам; спёка, гарачыня.

На дварэ стаіць с.

спяко́тлівы, -ая, -ае (разм.).

Тое, што і спякотны.

|| наз. спяко́тлівасць, -і, ж.

спяко́тны, -ая, -ае.

Вельмі гарачы, душны; надзвычай нагрэты.

Подых спякотных вятроў.

|| наз. спяко́тнасць, -і, ж.

спяле́ць, 1 і 2 ас. звычайна не ўжыв., -е́е; незак.

Станавіцца спелым.

Спялее на ніве збажына.

спялі́ць, спялю́, спе́ліш, спе́ліць; незак., што.

Даводзіць да спеласці.

С. суніцы.

|| зак. вы́спеліць, -лю, -ліш, -ліць; -лены.

сп’яна́, прысл. (разм.).

Будучы ў нецвярозым стане.

Напракудзіў с.

сп’яне́лы, -ая, -ае (разм.).

Які ап’янеў, сп’янеў.

Нехта сп’янелым голасам спяваў.

сп’яне́ць гл. п’янець.

спярша́, прысл. (разм.).

Раней, спачатку, першапачаткова.

С. падумай, а потым адказвай.