Verbum

спазні́цца, спазню́ся, спо́знішся, спо́зніцца; зак.

1. З’явіцца пазней, чым трэба.

С. на самалёт.

2. з чым, з інф. і без дап. Не паспець зрабіць што-н. своечасова.

Спазнілася падаць дакументы.

|| незак. спазня́цца, -я́юся, -я́ешся, -я́ецца.

спаі́ць, спаю́, спо́іш, спо́іць; спо́ены; зак., каго (што).

1. Прывучыць да пастаяннага п’янства.

С. вёску.

2. Напаіць дап’яна.

С. хлопца.

|| незак. спо́йваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. спо́йванне, -я, н.

спа́йванне гл. спаяцца.

спа́йвацца гл. спаяцца.

спа́йваць гл. спаяць.

спа́йка, -і, ДМ спа́йцы, мн. -і, спа́ек, ж.

1. гл. спаяцца, спаяць.

2. Месца спайвання, злучэння частак чаго-н.

С. трубкі.

С. плеўры.

3. перан., адз. Цесная сувязь, яднанне людзей.

|| прым. спа́ечны, -ая, -ае.

спакава́ць гл. пакаваць.

спакайне́ць, -е́ю, -е́еш, -е́е; незак.

Рабіцца больш спакойным (спакойнай).

|| зак. паспакайне́ць, -е́ю, -е́еш, -е́е.

спакваля́, прысл. (разм.).

Павольна, паступова.

Ноч с. ахінала зямлю.

С. разабрацца ў паперах.

спаклада́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак., што.

Тое, што і кастрыраваць.

С. жарабка.