спажыве́цкі, -ая, -ае.
1. гл. спажывец.
2. перан. Характэрны для чалавека, які стараецца задаволіць толькі ўласныя патрэбы (неадабр.).
Спажывецкія адносіны да жыцця.
спажы́так, -тку, м.
1. Тое, што служыць для харчавання, для ежы, а таксама рэчы, якімі карыстаюцца; маёмасць.
2. перан. Карысць, каштоўнасць.
С. ад кветак вялікі.
3. Карыстанне.
Аддаць людзям на с.
спажы́ўны, -ая, -ае.
1. Прызначаны для яды, спажывання.
Спажыўныя расліны.
2. Тое, што і пажыўны.
|| наз. спажы́ўнасць, -і, ж.
спа́зма, -ы, мн. -ы, -аў, ж.
Сутарга, сутаргавае скарачэнне мышцаў.
Спазмы ў горле.
|| прым. спазматы́чны, -ая, -ае і спасты́чны, -ая, -ае.
спазна́цца, -на́юся, -на́ешся, -на́ецца; зак. (разм.).
1. Пазнаёміцца, здружыцца; блізка сысціся.
Нашы дзеці спазналіся ў школе.
2. з чым. Сутыкнуцца з чым-н., зведаць што-н.
С. з цяжкім жыццём.
|| незак. спазнава́цца, -знаю́ся, -знае́шся, -знае́цца; -знаёмся, -знаяце́ся, -знаю́цца.
спазна́ць, -зна́ю, -зна́еш, -зна́е; -зна́ны; зак.
1. што. Засвоіць, асэнсаваць з’явы рэчаіснасці, атрымаць уяўленне.
С. законы развіцця грамадства.
С. ісціну.
2. Набыць веды ў чым-н., пазнаць што-н.
С, як сканструяваны агрэгат.
3. і з дадан. Зазнаць, зведаць што-н. на ўласным вопыце, перажыць што-н.
С. нягоды і пакуты.
С, што такое вайна.
|| незак. спазнава́ць, -знаю́, -знае́ш, -знае́; -знаём, -знаяце́, -знаю́ць.
|| наз. спазнава́нне, -я, н.
спазне́нне, -я, мн. -і, -яў, н.
Прыход, наступленне чаго-н. пазней устаноўленага часу.
Прыйсці на работу са спазненнем.
Цягнік прыйшоў са спазненнем.
спазні́цца, спазню́ся, спо́знішся, спо́зніцца; зак.
1. З’явіцца пазней, чым трэба.
С. на самалёт.
2. з чым, з інф. і без дап. Не паспець зрабіць што-н. своечасова.
Спазнілася падаць дакументы.
|| незак. спазня́цца, -я́юся, -я́ешся, -я́ецца.
спаі́ць, спаю́, спо́іш, спо́іць; спо́ены; зак., каго (што).
1. Прывучыць да пастаяннага п’янства.
С. вёску.
2. Напаіць дап’яна.
С. хлопца.
|| незак. спо́йваць, -аю, -аеш, -ае.
|| наз. спо́йванне, -я, н.