сляса́к, слесака́, мн. слесакі́, слесако́ў, м.
Прыстасаванне ў выглядзе рычажка ў клямцы, пры дапамозе якога адчыняюцца і зачыняюцца дзверы.
|| прым. сляса́чны, -ая, -ае.
сляса́рны, -ая, -ае.
Які мае адносіны да работы слесара.
Слясарныя работы.
С. інструмент.
сляса́рня, -і, мн. -і, -рань і -рняў, ж.
Слясарная майстэрня.
сма́га, -і, ДМ сма́зе, ж.
1. Моцнае жаданне піць.
С. не давала нармальна працаваць.
Сагнаць смагу (напіцца вады).
2. перан., да чаго. Моцнае імкненне да чаго-н. (разм.).
С. да жыцця.
сма́гнуць, -ну, -неш, -не; смаг, сма́гла; -ні; незак.
1. Мучыцца ад смагі, гарачыні.
С. без вады.
2. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Пра вусны, горла, рот: перасыхаць, сохнуць.
У горле смагне.
3. перан. Моцна хацець чаго-н.; прагнуць.
С. працы.
|| зак. вы́смагнуць, -ну, -неш, -не; вы́смаг, -гла; -ні (да 1 і 2 знач.) і сасма́гнуць, -ну, -неш, -не; сасма́г, -гла; -ні (да 1 і 2 знач.).
смажані́на, -ы, ж.
Страва з мяса, прыгатаваная смажаннем.
Гарнір да смажаніны.
смажо́нка і сма́жанка, -і, ДМ -нцы, ж.
Тое, што і смажаніна.
сма́жыцца, -жуся, -жышся, -жыцца; незак.
1. (1 і 2 ас. звычайна не ўжыв.). Пад уздзеяннем агню рабіцца гатовым да ўжывання.
На пліце смажыцца мяса.
2. перан. Знаходзіцца на гарачыні, на спёцы (разм.).
С. на сонцы.
|| зак. засма́жыцца, -жыцца (да 1 знач.) і сасма́жыцца, -жыцца (да 1 знач.).
сма́жыць, -жу, -жыш, -жыць; -жаны; незак., што і без дап.
1. Гатаваць на агні (рыбу, мяса, грыбы і пад).
С. каўбасы.
2. безас. Пра сухасць у роце ад смагі.
Смажыць ад салёнага.
3. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Паліць (пра сонца).
Сонца смажыць цэлы дзень.
|| зак. засма́жыць, -жу, -жыш, -жыць; -жаны (да 1 знач.) і сасма́жыць, -жу, -жыш, -жыць; -жаны (да 1 знач.).
|| наз. сма́жанне, -я, н. (да 1 знач.).