электрадыфу́зія
(ад электра- + дыфузія)
дыфузія зараджаных часціц (іонаў) у газе, вадкасці пад дзеяннем знешняга электрычнага поля.
электрадыфу́зія
(ад электра- + дыфузія)
дыфузія зараджаных часціц (іонаў) у газе, вадкасці пад дзеяннем знешняга электрычнага поля.
электрадыягно́стыка
(ад электра- + дыягностыка)
метад даследавання функцый нерваў і мышцаў пры дапамозе электрычнага току.
электрадыя́ліз
(ад электра + дыяліз)
ачышчэнне калоідных раствораў ад прымесей нізкамалекулярных злучэнняў у выніку дыфузіі ў электрычным полі.
электраізаля́цыя
(ад электра- + ізаляцыя)
1) адасабленне правадніка матэрыяламі з вельмі вялікім электрычным супраціўленнем;
2) тэхнічнае ўстройства, якое адасабляе праваднік ад навакольных прадметаў.
электраінструме́нт
(ад электра- + інструмент)
ручны інструмент, што прыводзіцца ў дзеянне ўманціраваным у яго корпус электрычным рухавіком.
электраінтэгра́тар
(ад электра- + інтэгратар)
матэматычная машына, якая прызначана для лічбавага рашэння (інтэгрыравання) дыферэнцыяльных ураўненняў.
электракаагуля́тар
(ад электра- + каагулятар)
хірургічны прыбор для электракаагуляцыі.
электракаагуля́цыя
(ад электра- + каагуляцыя)
прыпяканне тканак электрычным токам з мэтай знішчэння хвароблівага ўтварэння.
электракалары́фер
(ад электра- + каларыфер)
прыбор для награвання паветра цяплом, якое выдзяляецца ў выніку прытоку электрычнага току.
электракамі́н
(ад электра- + камін)
абагравальны бытавы прыбор, які дзейнічае на электраэнергіі.