ábquälen
1. vt му́чыць
2. ~, sich зму́чыцца; паку́таваць
ábrackern
1. vt зму́чыць
2. ~, sich mit (D) му́чыцца; фам. (пра)валэ́ндацца (з чым-н., з кім-н.)
ábraten* vt, vi (j-m von D) адра́іць (каму-н. што-н.); адгаво́рваць (каго-н. ад чаго-н.)
Ábraum m -es горн. раскрыва́нне
ábräumen vt прыма́ць (са стала)
ábreagieren, sich супако́іцца (адыграўшыся на кім-н.)
ábrechenbar a абліча́льны
ábrechnen
1. vt выліча́ць, абліча́ць; адліча́ць; утры́мліваць (грошы)
2. vi разм. разлі́чвацца; зве́сці раху́нкі;
mit j-m ~ паквіта́цца з кім-н.
Ábrechnung f -, -en
1) адлічэ́нне
2) разлі́к; падрахо́ўванне, падраху́нак;
mit j-m ~ hálten* зве́сці з кім-н. раху́нкі
Ábrede f -, -n пагадне́нне, угаво́р;
etw. in ~ stéllen аспрэ́чваць што-н.