áblenken
1. vt адхіля́ць; адця́гваць (увагу)
2. vi паваро́чваць размо́ву ў і́ншы бок
Áblenkung f -, -en
1) адхіле́нне; адця́гванне
2) заба́ва
áblesen* vt чыта́ць (па чым-н.);
am Gesícht ~ прачыта́ць што-н. на чыі́м-н. тва́ры, адга́дваць па тва́ры
ábleugnen vt адмаўля́ць; адрака́цца
ábliefern vt
1) здава́ць; уруча́ць
2) пастаўля́ць, дастаўля́ць, адпуска́ць (тавар)
Áblieferung f -, -en зда́ча, падво́з, даста́ўка, уручэ́нне; во́дпуск, паста́ўка (тавараў)
Áblieferungsschein m -e(s), -e накладна́я
Áblieferungssoll n -s, - і -s но́рма паста́вак
ábliegen* vi (s) быць убаку́, быць на адле́гласці
áblisten vt (j-m) разм. выманта́чваць (у каго-н.)