Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
aäàbcdefghijklmnoöpqrstuüvwxyz°
abcdefghiklmnopqrstuvxz-. 
aäbcdefghiklmnopqrstuwz

Ábleger m -s, -

1) бат. ато́жылак, па́растак

2) філія́л, адгалінава́нне

Áblegeraum m -(e)s, - гардэро́б, распрана́льня, раздзява́льня

áblehnen vt

1) адмаўля́цца (ад чаго-н.); адхіля́ць (што-н.);

éinen Áuftrag ~ адхілі́ць зака́з

2) юрыд. адво́дзіць (абвінавачванне, суддзю, сведак)

áblehnend a адмо́ўны;

er nahm éine ~e Háltung ein ён аднёсся да гэ́тага адмо́ўна

Áblehnung f -, -en адмо́ва, адхіле́нне; юрыд. адво́д (сведкі)

ábleisten vt

1) адбыва́ць (тэрмін службы); адпрацава́ць (прызначаны час)

2):

éinen Eid ~ дава́ць прыся́гу

Ábleistung f - адбыва́нне (тэрміну службы)

ábleiten vt

1) адво́дзіць

2) выво́дзіць (ад чаго-н.); утвара́ць (ад чаго-н.);

díeses Wort ist vom Gríechischen ábgeleitet гэ́тае сло́ва грэ́часкага пахо́джання

3) зво́дзіць, збіва́ць (з дарогі);

j-n von der réchten Bahn ~ зво́дзіць, збіва́ць каго́-н. з пра́вільнага шля́ху

Ábleiter m -s, -

1) тэх. адво́д

2) громаадво́д

Ábleitung f -, -en

1) адво́д (ракі)

2) матэм. вытво́рная

3) грам. вытво́рнае сло́ва

4) спакушэ́нне, збіва́нне з пра́вільнага шля́ху