áblaufen
1.
1) сцяка́ць, цячы́
2) канча́цца
3) адплыва́ць, адыхо́дзіць
2.
sich (
3. ~, sich змары́цца ад бегані́ны
áblaufen
1.
1) сцяка́ць, цячы́
2) канча́цца
3) адплыва́ць, адыхо́дзіць
2.
sich (
3. ~, sich змары́цца ад бегані́ны
áblauschen
Áblaut
ábleben
áblecken
áblegen
1) адкла́дваць
2) здыма́ць, зніма́ць (вопратку)
3) здава́ць (іспыт)
Ábleger
1)
2) філія́л, адгалінава́нне
Áblegeraum
áblehnen
1) адмаўля́цца (ад чаго
éinen Áuftrag ~ адхілі́ць зака́з
2)
áblehnend
er nahm éine ~e Háltung ein ён аднёсся да гэ́тага адмо́ўна