ábsichtlich
1. a наўмы́сны
2. adv знаро́к, наўмы́сна
ábsichtslos
1. a ненаўмы́сны
2. adv без наме́ру, незнаро́к
ábsinken* vi (s) спада́ць; апуска́цца; зніжа́цца
Ábsinken n -s спад, зніжэ́нне
ábsitzen*
1. vi зла́зіць з каня́, спе́швацца
2. vt адсе́джваць (тэрмін пакарання)
absolút
1. a
1) абсалю́тны, по́ўны
2) абсалю́тны, безумо́ўны
2. adv абсалю́тна, безумо́ўна
Absolutión f -, -en юрыд. апраўда́нне
2) дарава́нне грахо́ў;
j-m ~ ertéilen дарава́ць каму́-н. віну́
Absolutísmus m - самаўла́дства
Absolvént [-v-] m -en, -en той, хто канча́е курс (навучальнай установы), выпускні́к
absolvíeren [-v-] vt канча́ць (навучальную ўстанову)