ábgrenzen vt
1. размяжо́ўваць
2. ~ sich (gegen A) адмежава́цца (ад чаго-н.)
Ábgrund m -(e)s, -gründe про́рва, бе́здань
ábgrundtief a бяздо́нны
ábgucken vt разм. перайма́ць; падгляда́ць;
sich (D) die Áugen ~ прагле́дзець сабе́ во́чы
Ábgunst f - непрыхі́льнасць
Ábguss m -es, -güsse
1) адліва́нне
2) тэх. адлі́ўка, адліва́нне
ábgünstig a непрыхі́льны
ábgürten vt распяра́зваць