ХАБАТО́К,
1) сысучы або колюча-сысучы ротавы орган — відазмененыя верхнія і ніжнія губы і сківіцы ў членістаногіх (
2) Пярэдняя звужаная
3) Трубкападобныя органы прымацавання з кручкамі ў паразітычных чарвей.
ХАБАТО́К,
1) сысучы або колюча-сысучы ротавы орган — відазмененыя верхнія і ніжнія губы і сківіцы ў членістаногіх (
2) Пярэдняя звужаная
3) Трубкападобныя органы прымацавання з кручкамі ў паразітычных чарвей.
ХА́БЕАС КО́РПУС АКТ (Habeas Corpus Act),
адзін з
ХА́БЕРЛАНД (Haberland) Крыстаф (хрышчаны 17.1.1750, Рыга — 19.3.1803),
латышскі архітэктар; прадстаўнік класіцызму. Вучыўся ў Берліне і Дрэздэне (1770—76). Сярод твораў: у Рызе — чатырохвугольная плошча з царквой Пятра і Паўла ў ансамблі цытадэлі (1780—86, з С.Зеге), дамы Голендэра (1787), Крузе (1788) і
ХА́БЕРМАС,
Тв.:
Моральное сознание и коммуникативное действие. СПб., 2000;
Вовлечение Другого: Очерки полит. теории. СПб., 2001;
Почему Европе нужна конституция? // Социология. 2001. № 4. Философия как местоблюститель и интерпретатор // Путь в философию: Антология. СПб., 2001.
Літ.:
Фурс В.Н. Философия незавершенного модерна Юргена Хабермаса.
Современная западная теоретическая социология.
Современные социологические теории общества.
В.Дз.Марозаў.
ХАБЛ (Hubble) Эдвін Паўэл (20.11.1889,
амерыканскі астраном.
ХА́БЛА ЗАКО́Н,
закон, які ўстанаўлівае прапарцыянальнасць скорасці касмалагічнага «разбягання» пазагалактычных аб’ектаў (скопішчаў галактык) ад адлегласці да іх. Выражаецца формулай: v = H∙r, дзе v — скорасць «разбягання»; r — адлегласць да аб’екта; H — Хабла пастаянная. Адкрыты Э.П.Хаблам (1929).
ХА́БЛА ПАСТАЯ́ННАЯ,
каэфіцыент прапарцыянальнасці ў Хабла законе. Абазначаецца H. N ≈ 50—100 км/(с∙Мпк). Названа імем Э.П.Хабла.
ХА́БЛА ТЭЛЕСКО́П,
тэлескоп (рэфлектар) для назіранняў і даследаванняў
У.С.Ларыёнаў.
ХАВА́НСКІЯ,
расійскі княжацкі род у 15—19
М.Г.Нікіцін.
«ХАВА́НШЧЫНА»,
пашыраная ў л-ры назва Маскоўскага паўстання 1682, ад прозвішча кіраўніка стралецкага руху