Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

пако́нчыць разм.

1. (з чым-н.) be¦énd(ig)en vt, ábschließen* vt, erlédigen vt, mit etw. (D) Schluss máchen; éinen Schlúss¦strich únter etw. (A) zíehen*;

з гэ́тым пако́нчана das ist vorbéi [ábgehakt];

2. (з кім-н. – забіць) erlédigen vt; j-n zur Strécke bríngen*;

пако́нчыць з сабо́й, пако́нчыць жыццё самагу́бствам sich (D) das Lében néhmen*, Sélbstmord begéhen*

пако́раны кніжн. unterwórfen; úntergeordnet (падпарадкаваны); eróbert (заваяваны); bezwúngen (утаймаваны)

пако́рліва прысл., пако́рлівы ergében; únterwürfig, démütig (цярплівы, маўклівы); gefügig, fügsam, hörig (падатлівы)

пако́рлівасць ж. Ergébenheit f -; Únterwürfigkeit f -, Démut f - (цярплівасць, маўклівасць)

пако́рна прысл., пако́рны гл. пакорліва

пако́рнасць ж. гл. пакорлівасць

пако́с м. с.-г.

1. (сенакос) Mähen n -s, Héumahd f -;

2. (луг) Héuschlag m -(e)s, -schläge

пако́ст м. спец. Ölfirnis m -ses, -se

пако́ўны geräumig; mit gróßem Fássungsvermögen (ёмісты – пра пасудзіны)

пако́ша ж. с.-г. (áb)gemähte Wíese