Verbum

пад, пада прыназ.

1. únter (A на пыт. «куды», D на пыт. «дзе?»);

пад зямлёй únter der Érde;

пакла́сці пад руку́ beréit [gríffbereit] légen;

2. (каля) vor (D), bei (D);

пад Мі́нскам bei [vor] Minsk;

3. (у дачыненні да часу) gégen (A), an (A), vor (D);

пад ве́чар gégen Ábend;

4. (для) für (A);

сло́ік пад варэ́нне ein Konfitürglas n -es, -gläser, Marmeládeglas n;

пад зало́г gégen Kautión;

не пад сі́лу über die Kräfte;

пад руко́й gríffbereit;

пад но́сам vor der Náse;

пад дыкто́ўку nach Diktát

падабаро́нны м. юрыд. Kli¦ént m -en, -en, Mandánt m -en, -en

падаба́цца gefállen* vi; zúsagen vi (быць да густу)

падабе́нства н.

1. Ähnlichkeit f -, -en, Gléichheit f -, -en;

падабе́нства хара́ктараў Gléichheit der Charaktére [kɑ-];

у яго падабе́нства да ба́цькі er séinem Váter wie aus dem Gesícht geschnítten;

паво́дле во́бразу і падабе́нства nach dem Bílde;

2. матэм. Ähnlichkeit f -, Analogíe f -

падабра́цца (падкрасціся) sich heránschleichen*; heránschleichen* vi (s); паляўн. heránpirschen vi (s)

падабра́ць

1. (падняць) áufheben* vt; áufsammeln vt (сабраць);

падабра́ць (па)ра́неных die Verwúndeten áufsammeln [bérgen*];

2. (выбраць) áussuchen vt, pássend áuswählen;

падабра́ць ключ den pássenden Schlüssel fínden*;

падабра́ць акуля́ры sich (D) éine Brílle ánpassen;

3. разм. (знайшоўшы, узяць з сабою) mítnehmen* vt;

4. (прыўзняць уверх) hóchheben* аддз. vt;

5. (схаваць пад што-н.) verstécken vt; únterschlagen* vt;

падабра́ць пад сябе́ но́гі die Béine únterschlagen*;

6. (сабраць усё) zusámmensammeln vt

падава́ць гл. пада́ць II

падаві́цца sich verschlúcken (чым-н. an D);

ён падаві́ўся кава́лкам er würgt an éinem Bíssen

падаві́ць

1. разм. unterdrücken vt;

падаві́ць паўста́нне éinen Áufstand unterdrücken;

падаві́ць забасто́ўку éinen Streik níederschlagen* аддз. [unterdrücken];

2. вайск. (агнём) níederschlagen* аддз. vt, bekämpfen vt

падагна́ны ángepasst