Verbum

на​^I прыназ. (зверху) auf, an (A на пыт. «куды?», D на пыт. «дзе?»);

на стол auf den Tisch;

на стале́ auf dem Tisch;

на сцяне́ an der Wand;

на сцяну́ an die Wand;

2. (пры ўказанні мэты) zu (D);

ісці на сход zur Versámmlung géhen*;

ісці́ на ле́кцыю zur Vórlesung géhen*;

3. (пры абазначэнні часу, тэрміну і г. д.) (на пыт. «калі?» an (D), in (D);

на насту́пным ты́дні in der nächsten Wóche; nächste Wóche;

на кані́кулах in den Féri¦en; (на пыт. «на які тэрмін?» für A);

на два дні für [auf] zwei Tage;

4. (для) zu (D), für (A);

5. (на суму) für (A);

я купі́ў кніг на сто рублёў ich káufte Bücher für húndert Rúbel;

6. (пры абмене) gégen (A);

ён абмяня́ў кні́гу на часо́піс er hat ein Buch gégen éine Zéitschrift getáuscht;

7. (пры размеркаванні) pro;

на душу́ насе́льніцтва pro Kopf der Bevölkerung;

памно́жыць на пяць mit fünf multiplizíeren;

два ме́тры на тры zwéimal drei Méter;

дзялі́ць на пяць durch fünf téilen;

е́хаць на трамва́і mit der Stráßenbahn fáhren*;

ляжа́ць на со́нцы in der Sónne líegen*

на​^II часц. (вазьмі) da!, nimm!; da hast du (A)!;

◊

на табе́, Бо́жа, што нам няго́жа! ≅ was man nicht braucht, gibt man leicht weg

наадваро́т

1. прысл. úmgekehrt; verkéhrt;

ты ўсё ро́біш наадваро́т du machst álles verkéhrt;

як раз наадваро́т geráde [genáu] úmgekehrt, geráde [genáu] das Gégenteil;

2. пабочн. сл. víelmehr, dagégen; im Gégenteil; hingégen; dagégen

наадрэ́з прысл.:

адмо́віцца наадрэ́з entschíeden áblehnen [ábsagen]

нааста́так, нааста́чу прысл. zu guter Letzt; zum Schluss

наасфе́ра ж. спец. No¦osphäre f -

наба́віць zúgeben* vt, zúlegen vt, zúschlagen* vt (дадаць); áufschlagen* vt (павялічыць цану і г. д.); erhöhen vt, stéigern vt, hében* vt (павысіць)

набажэ́нства н. царк. Góttesdienst m -es

на́бак гл. набок

набакі́р прысл. разм. schief [aufs Ohr] (áufgesetzt);

надзе́ць [насу́нуць] ша́пку набакі́р die Mütze schief [aufs Ohr] áufsetzen