пераламле́нне н., праламле́нне н. фіз. Bréchung f -, -en, Refraktión f -, -en;
пераламле́нне праме́няў Stráhlenbrechung f
пераламля́цца, праламля́цца
1. фіз. sich bréchen* vt;
2. кніжн. (у свядомасці) sich (ánders) spíegeln
пераламля́ць праламля́ць фіз. bréchen* vt
перасле́даваць, прасле́даваць verfólgen vt; náchsetzen vi, náchstellen vi, náchjagen vi (гнацца) (каго-н. D); sich an die Férsen [Sóhlen] héften (каго-н. D); dicht auf den Férsen sein (каго-н. D) (разм.)
пра прыназ.
1. über (A), von (D); bezüglich (G), in Bezúg auf (A), an (A), um (A);
я чуў пра гэ́та ich habe davón gehört;
пра запа́с разм. auf Vórrat;
яна́ клапо́ціцца пра яго́ sie sorgt für ihn;
яму́ нагада́лі пра гэ́та er wúrde darán er¦ínnert
Праабражэ́нне Гаспо́дняе рэл. Verklärung (f -) Chrísti
праба́бка ж. Úrgroβmutter f -, -mütter; Úroma f -, -s (разм.)
прабава́ць разм. гл. спрабаваць
праба́віцца разм. verwéilen vi, bléiben* vi (s); sich áufhalten* (затрымацца)
праба́віць разм. (час) sich (D) die Zeit vertréiben*, die Zeit tótschlagen* аддз.