Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

падкапа́цца

1. unterminíeren vt;

2. перан. разм. (пад каго-н.) j-m éine Grúbe gráben*; (пад што-н.) unterminíeren vt;

пад гэ́та не падкапа́ешся darán ist nicht zu típpen; da beißt die Maus kéinen Fáden ab;

пад яго́ не падкапа́ешся man kann ihm nichts ánhaben

падкапа́ць

1. (раскапаць зямлю пад чым-н.) untergráben* vt;

падкапа́ць слуп [куст, карані́] éinen Pfahl [ein Gebüsch, die Wúrzeln] untergráben*; unterhöhlen vt;

2. (паглыбіць) vertíefen vt, tíefer máchen;

падкапа́ць роў éinen Gráben vertíefen [tíefer máchen]

падкармі́ць

1. (адкормліваць) áuffüttern vt, bésser ernähren;

2. (расліны) náchdüngen vt

падкаро́чваць kürzer máchen; verkürzen vt, (áb)kürzen vt

падкаса́ць:

падкаса́ць рукавы́ die Ärmel hóchkrempeln

падкасі́цца (пра ногі) zusámmenknicken vi (s);

у мяне́ падкасі́ліся но́гі die Béine verságten mir (den Díenst)

падкаўне́рык м. Krágenbinde f -, -n

падкіда́нне н. Hóchwerfen n -s, Empórwerfen n -s

падкіда́ць, падкі́дваць

1. (бліжэй) näher wérfen*, zúwerfen* vt;

2. (падшыць) ánnähen vt; (éin)säumen vt (падрубіць);

3. (угару) empórwerfen* vt; in die Höhe wérfen*;

4. (употай) héimlich zúschieben*, únterschieben* vt;

падкіда́ць дзіця́ ein Kind áussetzen;

5. разм. (падвозіць) mítnehmen* vt

падкі́дыш м. úntergeschobenes Kind, Fíndling m -(e)s, -e, Fíndelkind n -(e)s, -er