Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
бвгдежзйклмнпрстфхцчшюя
абвноуыэ

урбанізаваць, ✂; зак. і незак. (кніжн.).

Сканцэнтраваць (канцэнтраваць) насельніцтва, матэрыяльнае і духоўнае жыццё ў гарадах.

|| наз. урбанізацыя, ✂.

|| прым. урбанізацыйны, ✂.

урбанізм, ✂, м. (спец.).

  1. Напрамак у мастацтве, які адлюстроўвае жыццё сучасных вялікіх гарадоў.

  2. Напрамак у горадабудаўніцтве, які сцвярджае неабходнасць стварэння вялікіх гарадоў.

|| прым. урбаністычны, ✂.

урбаніст, ✂, м. (кніжн.).

Прыхільнік, паслядоўнік урбанізму.

  • Мастак-у.

|| ж. урбаністка, ✂.

|| прым. урбанісцкі, ✂.