Verbum

аўдаве́лы, ✂.

Які стаў удаўцом (удавою).

• А. чалавек.

|| наз. аўдавеласць, ✂.

аўдаве́ць, ✂; зак.

Стаць удаўцом або ўдавою.

аўдые́нцыя, ✂, ж.

Афіцыйны прыём у высокапастаўленай дзяржаўнай асобы.

• Даць аўдыенцыю.

аўдыто́рыя, ✂, ж.

1. Памяшканне для чытання лекцый.

2. зб. Слухачы лекцыі, даклада і пад.

   • Студэнцкая а.

|| прым. аўдыторны, ✂.