Verbum

матываваны, ✂.

Які мае матывіроўку, абгрунтаваны.

• Матываванае рашэнне.

|| наз. матываванасць, ✂.

матываваць, ✂; зак. і незак.

Прывесці (-водзіць) матывы, довады ў карысць чаго-н.

• М. свой адказ.

|| наз. матывацыя, ✂, матываванне, ✂ і матывіроўка, ✂.

матывацыя, ✂, ж.

1. гл. матываваць.

2. Сістэма довадаў, аргументаў на карысць чаго-н., матывіроўка.

|| прым. матывацыйны, ✂.

матывіроўка, ✂, ж.

1. гл. матываваць.

2. Тое, што і матывацыя (у 2 знач.).

|| прым. матывіровачны, ✂.

матыка, ✂, ж.

Ручная земляробчая прылада для рыхлення глебы, акучвання бульбы, буракоў.

|| прым. матычны, ✂.

• Матычнае земляробства.

матылёк, ✂, м.

Насякомае з дзвюма парамі рознакаляровых крылаў, пакрытых пылком.

• Капусны м.

|| прым. матыльковы, ✂.

• Сямейства матыльковых (наз.).

матыліца, ✂, ж.

1. Тое, што і матылёк.

2. Хвароба хатняй жывёлы, часцей авечак, коз, з-за чаго жывёла не знаходзіць сабе месца, круціцца, круціць галавой.

|| прым. матылічны, ✂.

матыль, ✂, м.

1. Тое, што і матылёк.

2. Лічынка камара, якая служыць прынадай пры лоўлі рыбы, а таксама кормам для акварыумных рыб.

◊

• Матылі ў вачах (разм.) — пра мігценні перад вачамі, калі становіцца млосна, дрэнна.

матыў​¹, ✂, м.

Прычына, падстава для якога-н. дзеяння.

• Ён кіраваўся асабістымі матывамі.

матыў​², ✂, м.

1. Прасцейшая састаўная частка сюжэта, тэма ў творах мастацтва (спец.).

2. Мелодыя, напеў.

   • Вясёлы м.

|| прым. матыўны, ✂.