Verbum

мастыт, ✂, м.

Запаленне малочнай залозы, грудніца.

|| прым. мастытны, ✂.

масціка, ✂, ж.

1. Густая вязкая маса рознага саставу, якая ўжываецца ў тэхніцы, будаўніцтве.

2. Сумесь для націрання паркетнай падлогі.

3. Пахучая смала некаторых дрэў.

|| прым. масцікавы, ✂ і масцічны, ✂.

• Масцікавая смала.

масцісты, ✂, (спец.).

Добрай чыстай масці (пра каня).

масціты, ✂.

Які заслужыў сваёй шматгадовай плённай дзейнасцю павагу і прызнанне.

• М. вучоны.

|| наз. масцітасць, ✂.

масціцца, ✂; незак.

1. Зручна размяшчацца, уладкоўвацца.

   • М. на возе.

2. перан. Мець карыслівы намер, намервацца (разм.).

   • Ці не ў начальнікі ён мосціцца?

масціць, ✂; незак.

1. Рабіць насціл з дошак, бярвення.

   • М. падлогу.

2. Тое, што і брукаваць.

   • Брук м.

3. Старанна ўкладваць, размяшчаць (разм.).

   • М. мэблю ў кузаў.

|| зак. вымасціць, ✂, замасціць, ✂ і намасціць, ✂.

|| наз. машчэнне, ✂.

масць, ✂, ж.

1. Колер шэрсці ў жывёл.

   • Конь гнядой масці.

2. Частка калоды ігральных карт, якая адрозніваецца колерам і формай ачкоў.

   • Званковая м.

◊

• Усіх масцей (неадабр.) — розных відаў, напрамкаў, поглядаў.

мат​¹, ✂, м.

Пройгрыш у шахматнай гульні.

• Спёрты м.

|| прым. матавы, ✂.

• Матавая пазіцыя.

мат​², ✂, м. (разм.).

Брыдкая лаянка.

|| прым. мацерны, ✂.

мата, ✂, ж.

Пляцёнка з саломы, чароту, травы і пад., якую звычайна сцелюць на падлогу.