Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

маршрут, ✂, м.

  1. Шлях руху.

    • Турысцкі м.
  2. Таварны цягнік, які ідзе да месца прызначэння без змены саставу і вагі грузу (спец.).

|| прым. маршрутны, ✂.

  • Маршрутнае таксі.

маршчак, ✂, м. (разм.).

Тое, што і маршчына.

маршчына, ✂, ж.

Складка, згіб на скуры твару, а таксама няроўнасць на паверхні чаго-н.

|| памянш. маршчынка, ✂.

маршчыністы, ✂.

Пакрыты маршчынамі.

  • М. лоб.

|| наз. маршчыністасць, ✂.

маршчыніцца, ✂; незак.

Тое, што і моршчыцца (у 3 знач.).

маршчыніць, ✂; незак.

Утвараць маршчыны на твары.

  • М. лоб.
  • Хвалі маршчыняць ваду (перан.).

маршыраваць, ✂; незак.

Крочыць, ісці па-ваеннаму.

|| зак. прамаршыраваць, ✂.

|| наз. маршыроўка, ✂ і маршыраванне, ✂.

марыва, ✂, н.

  1. Прывід, здань.

  2. Туман, непразрыстасць паветра, смуга.

|| прым. марыўны, ✂.

марыйцы, ✂, м.

Народ угра-фінскай моўнай групы, які складае карэннае насельніцтва Рэспублікі Марый Эл, што ўваходзіць у склад Расійскай Федэрацыі.

|| ж. марыйка, ✂.

|| прым. марыйскі, ✂.

марылка, ✂, ж.

  1. Вадкасць, якой насычаюць драўляную паверхню з мэтай афарбоўкі.

  2. Вадкасць, якой мораць насякомых (разм.).