Verbum

утрапенне, ✂, н.

Неўтаймаванае праяўленне якіх-н. пачуццяў, безразважнасць, шаленства.

утрапёны, ✂.

1. Раз’юшаны, ашалелы.

   • Чаго равеш, як у.!

2. Нястрыманы ў праяўленні якіх-н. пачуццяў, які выражае ўтрапенне.

   • У. позірк.

|| наз. утрапёнасць, ✂.

утрая, прысл.

У тры разы.

• У. больш.

утроіцца, ✂; зак.

Павялічыцца ўтрая, патроіцца.

• Намаганні ўтроіліся.

|| незак. утройвацца, ✂.

|| наз. утройванне, ✂.

|| наз. утраенне, ✂.

утроіць, ✂; зак.

Павялічыць утрая, патроіць.

• У. сілы.

|| незак. утройваць, ✂.

|| наз. утройванне, ✂.

|| наз. утраенне, ✂.

утрох, прысл.

У колькасці трох чалавек (толькі пра мужчын ці толькі пра жанчын).

• Пойдзем касіць у.

утрупянець, ✂; зак. (разм.).

Абмерці, абамлець ад спалоху.

• У. ад страху.

утруска, ✂, ж.

Страта вагі сыпучага рэчыва пры перавозе, перасыпанні.

• У. збожжа.

утрываць, ✂; зак.

Цярпліва перанесці, утрымацца ад праяўлення чаго-н.

• Такі боль, што не ў.
• Не ўтрываў, каб не запярэчыць.

утрыманец, ✂, м.

Чалавек, які знаходзіцца на чыім-н. утрыманні.

|| ж. утрыманка, ✂.

|| прым. утрыманскі, ✂.