Verbum

урач, ✂, м.

Асоба з вышэйшай медыцынскай адукацыяй, якая лечыць хворых.

|| ж. урачыха, ✂.

урачы, ✂; зак.

Тое, што і сурочыць.

|| незак. уракаць, ✂.

урачыстасць, ✂, ж.

1. гл. урачысты.

2. Святкаванне якой-н. выдатнай падзеі.

   • Кастрычніцкія ўрачыстасці.
   • Сямейная ў. (з выпадку дня нараджэння, шлюбу і пад.).

3. Стан прыўзнятасці, натхнення, захаплення.

   • На душы была ў.

урачысты, ✂.

1. Які мае адносіны да ўрачыстасці (у 2 знач.), звязаны з урачыстасцямі, які суправаджаецца ўрачыстасцю.

   • У. дзень.
   • У парад войск.
   • Урачыстае пасяджэнне.

2. Важны, знамянальны; які вызначаецца велічнасцю, сур’ёзны.

   • Урачыстая хвіліна развітання.
   • У. голас.
   • У. выгляд.

3. Надзвычай важны па значэнні, зместу.

   • Урачыстая клятва.
   • Урачыстыя словы прысягі.

|| наз. урачыстасць, ✂.

урачэбны, ✂.

Тое, што і медыцынскі.

• У пункт.
• Урачэбная дапамога.

ура-патрыятызм, ✂, м.

Паказны і шумны патрыятызм.

|| прым. ура-патрыятычны, ✂.

урбанізаваць, ✂; зак. і незак. (кніжн.).

Сканцэнтраваць (канцэнтраваць) насельніцтва, матэрыяльнае і духоўнае жыццё ў гарадах.

|| наз. урбанізацыя, ✂.

|| прым. урбанізацыйны, ✂.

урбанізм, ✂, м. (спец.).

1. Напрамак у мастацтве, які адлюстроўвае жыццё сучасных вялікіх гарадоў.

2. Напрамак у горадабудаўніцтве, які сцвярджае неабходнасць стварэння вялікіх гарадоў.

|| прым. урбаністычны, ✂.

урбаніст, ✂, м. (кніжн.).

Прыхільнік, паслядоўнік урбанізму.

• Мастак-у.

|| ж. урбаністка, ✂.

|| прым. урбанісцкі, ✂.

урвіс, ✂, м. (разм.).

Свавольнік, вісус.