Verbum

піластаў, ✂, м.

Рабочы, які ўстанаўлівае пілы на лесапільных рамах.

пілатаваць, ✂; незак.

Кіраваць лятальным апаратам.

• П. самалёт.

|| наз. пілатаванне, ✂.

пілатаж, ✂, м.

Майстэрства манеўравання лятальным апаратам пры выкананні авіяцыйных фігур.

• Фігуры вышэйшага пілатажу.

|| прым. пілатажны, ✂.

піла-рыба, ✂, ж.

Драпежная рыба з атрада скатаў з адросткамі на мордзе, падобнымі на зуб’е пілы.

пілігрым, ✂, м. (уст. кніжн.).

1. Паломнік, вандроўны багамолец.

2. Вандроўнік, падарожны.

|| ж. пілігрымка, ✂.

|| прым. пілігрымскі, ✂.

пілікаць, ✂; незак. (разм.).

1. Утвараць тонкія пісклівыя гукі.

   • На дварэ пілікала скрыпка.
   • Пад бервяном пілікаў цвыркун.

2. Кепска іграць на чым-н.

   • П. на скрыпцы.

|| аднакр. пілікнуць, ✂.

|| наз. піліканне, ✂.

пілка, ✂, ж.

1. Маленькая ручная піла.

2. Напільнік для ногцяў.

пілот, ✂, м.

Лётчык, які кіруе лятальным апаратам.

|| прым. пілоцкі, ✂.

пілотка, ✂, ж.

Летні ваенны форменны галаўны ўбор без палёў, які першапачаткова насілі толькі пілоты; наогул шапачка такой формы.

|| прым. пілотачны, ✂.

пільнавацца, ✂; незак.

1. чаго. Знаходзіцца паблізу чаго-н., не адыходзіцца.

   • П. хаты.

2. Хадзіць следам за кім-н., трымацца каго-н.

   • П. бацькі.

3. чаго. Удзяляць увагу чаму-н.

   • П. гаспадаркі.

4. чаго. Прытрымлівацца чаго-н., кіравацца чым-н.

   • П. правіл, дысцыпліны.

5. Асцерагацца, быць уважлівым.

   • Пераходзячы дарогу, трэба п.