Verbum

неаспрэчны, ✂.

Які не выклікае пярэчанняў; бясспрэчны.

• Н. факт.

|| наз. неаспрэчнасць, ✂.

неафіт, ✂, м.

Новы паслядоўнік якой-н. рэлігіі (спец.), а таксама (перан. кніжн.) новы прыхільнік якога-н. вучэння.

|| ж. неафітка, ✂.

неафіцыйны, ✂.

Які не мае афіцыйнага значэння.

• Н. прыём.
• Неафіцыйная сустрэча.
• Неафіцыйная заява.

|| наз. неафіцыйнасць, ✂.

неахайны, ✂.

1. Які не захоўвае чысціні, парадку; які ўтрымліваецца ў беспарадку.

   • Неахайная гаспадыня.
   • Н. пакой.

2. Зроблены абы-як, без стараннасці.

   • Неахайная работа.

|| наз. неахайнасць, ✂.

неахвота, ✂, ж.

1. Адсутнасць ахвоты да чаго-н.

   • Працаваць з неахвотай.

2. безас. у знач. вык. Не хочацца, няма жадання (што-н. рабіць).

   • Н. з ім размаўляць.

неахвотны, ✂.

Які не выказвае ахвоты да чаго-н.

неахвочы, ✂.

Які не мае жадання рабіць што-н., не выказвае ахвоты да чаго-н.

• Н. да вучобы.

неахопны, ✂.

1. Неабсяжны, неабдымны, вельмі вялікі па сваёй працягласці.

   • З поўначы сунулася неахопная градавая хмара.

2. Вялікі па ступені праяўлення.

   • Ён адчуваў у сабе неахопную сілу.

|| наз. неахопнасць, ✂.

неацэнны, ✂.

Надзвычай важны.

• Неацэнныя заслугі.

|| наз. неацэннасць, ✂.

неба, ✂, н.

Уся бачная над Зямлёй прастора ў форме купала.

• На небе.
• Як н. і зямля (нічога падобнага, поўная процілегласць).
• Пад адкрытым небам (не ў памяшканні).
• Быць на сёмым небе (перажываць, адчуваць вялікую радасць).
• Трапіць пальцам у н. (сказаць што-н. неўпапад, недарэчы; разм. жарт.).
• Узнесці да неба (непамерна расхваліць каго-, што-н.).
• Як гром з яснага неба (раптоўна, зусім нечакана).
• Як з неба зваліўся.
  1. нечакана з’явіўся; раптоўна здарыўся;
  2. не разумее таго, што адбываецца навокал; (разм.).

|| прым. нябесны, ✂.

• Н. купал.
• Н. колер (блакітны).
• Нябесныя сілы (боскія).