Verbum

нема, прысл.

1. Дзіка, роспачна (крычаць, галасіць, раўці і пад.).

2. Моўчкі, без слоў.

   • Цётка н. енчыла.

немаведама, прысл.

Невядома, незразумела.

• Хавацца н. ад каго.

немагчыма, прысл. у знач. вык.

Няма магчымасці, нельга.

• Н. ўбачыць зацьмення.

немагчымы, ✂.

1. Неажыццявімы, невыканальны.

   • Няма нічога немагчымага (наз.).

2. перан. Такі, што нельга выцерпець, вынесці; нясцерпны.

   • Немагчымая духата.

|| наз. немагчымасць, ✂.

немажлівы, ✂.

Тое, што і немагчымы (у 1 знач.).

|| наз. немажлівасць, ✂.

немалаважны, ✂.

Даволі важны, істотны.

• Немалаважныя падзеі.

|| наз. немалаважнасць, ✂.

немалы, ✂.

Даволі вялікі, значны.

• Немалыя грошы.
• Н. шлях.
• Пражыць нямала (прысл.).

немарач, ✂, ж. (абл.).

Глухое, цёмнае месца, цемра.

• Такая н., хоць вока выкалі.

немата, ✂, ж.

1. Адсутнасць дару мовы.

   • Прыроджаная н.

2. перан. Нямая цішыня.

   • Вячэрняя н.

3. перан. Бяспраўе.

   • Векавая н. і адсталасць.

немаўля, ✂, н.

Малое дзіця.

|| памянш.-ласк. немаўлятка, ✂.