Verbum

ненавідзець, ✂; незак.

Адносіцца з нянавісцю да каго-, чаго-н.

• Н. ворага.

ненавіснік, ✂, м.

Чалавек, які ненавідзіць каго-, што-н., жадае зла.

|| ж. ненавісніца, ✂.

|| прым. ненавісніцкі, ✂.

ненавісны, ✂.

Які выклікае нянавісць, агіду.

• Н. вораг.

|| наз. ненавіснасць, ✂.

ненаглядны, ✂.

1. Каханы, самы дарагі.

   • Сустрэць ненаглядную (наз.).

2. Вельмі прыгожы, ад якога нельга адарваць вачэй.

   • Ненаглядныя сінія далі.

ненадоўга, прысл.

На кароткі час.

• Паехаць н.

ненажэрны, ✂ (разм.).

1. Такі, якога цяжка накарміць; пражэрлівы.

   • Н. шчупак.
   • Н. агонь (перан.).

2. перан. Які не можа здаволіцца тым, што мае; прагны да чужога.

   • Н. характар.

|| наз. ненажэрнасць, ✂.

ненападзенне, ✂, н.

Адмаўленне дагаворных дзяржаў ад якіх-н. варожых дзеянняў у адносінах паміж сабой.

• Дагавор аб ненападзенні.

ненармальнасць, ✂, ж.

1. гл. ненармальны.

2. Ненармальная з’ява.

   • Ненармальнасці ў рабоце.

ненармальны, ✂.

1. Які мае адхіленні ад нормы.

   • Н. атмасферны ціск.

2. Душэўнахворы; псіхічна неўраўнаважаны (разм.).

|| наз. ненармальнасць, ✂.

ненасытны, ✂.

1. Такі, якога цяжка накарміць; прагны да яды.

   • Н. звер.

2. перан. Які не можа здаволіцца тым, што мае.

   • Ненасытная цяга да ведаў.

|| наз. ненасытнасць, ✂.